Ingmar Bergman'ın 1972 yapımı 'Cries & Whispers' (Viskningar och rop), sinema tarihinin en unutulmaz ve duygusal yoğunluğu yüksek filmlerinden biridir. Film, 20. yüzyıl başlarında İsveç'te lüks bir malikanede geçer ve kanserin son evrelerindeki Agnes'in (Harriet Andersson) etrafında döner. Onun yanında, soğuk ve mesafeli kız kardeşi Karin (Ingrid Thulin) ile daha duygusal ama mutsuz kız kardeşi Maria (Liv Ullmann) vardır. Aileye hizmet eden sadık hizmetçi Anna (Kari Sylwan) ise belki de en şefkatli bakımı sunan kişidir. Bergman, bu kapalı mekanda, karakterlerin iç dünyalarına, pişmanlıklarına, korkularına ve birbirleriyle olan kopuk ilişkilerine odaklanır.

Oyunculuk performansları olağanüstüdür. Harriet Andersson'ın acı ve ölümle yüzleşme sahnesi, seyirciyi derinden sarsar. Ingrid Thulin ve Liv Ullmann, bastırılmış nefret, kıskançlık ve yalnızlık duygularını mükemmel bir incelikle yansıtır. Bergman'ın yönetmenliği, filmi adeta bir tablo gibi kurgular; özellikle kırmızı dekor ve kostümler, tutku, kan ve acının sembolü olarak sıkça kullanılır. Sessizlikler ve fısıltılar, diyaloglardan daha güçlü anlamlar taşır.

'Cries & Whispers' izlemek, insan psikolojisinin en karanlık ve savunmasız yanlarına yapılan bir yolculuktur. Film, ölüm, inanç, aile bağları ve affetme temalarını sorgularken, seyirciyi kendi iç hesaplaşmalarıyla baş başa bırakır. Görsel şölen sunan sinematografisi ve unutulmaz performanslarıyla, sadece bir film değil, derin bir deneyim sunar. Bergman hayranları ve ciddi sinemaseverler için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Türkçe altyazılı olarak erişilebilen bu film, evrensel duygulara hitap eden zamanötesi bir eserdir.