Guillermo del Toro'nun ilk uzun metrajlı yönetmenlik denemesi olan Cronos (1992), fantastik, korku ve dram unsurlarını ustalıkla harmanlayan bir başyapıttır. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan ve dört yüzyıl sonra antikacı Jesús Gris tarafından tesadüfen keşfedilen gizemli bir cihazın etrafında döner. Bu 'Cronos' cihazı, kullanıcısına gençlik ve ölümsüzlük vaat eder, ancak bunun korkunç bir bedeli vardır: karşı konulmaz bir kan susuzluğu. Jesús, cihazın büyüsüne kapıldıkça, kendisini hem cihazın yıkıcı gücüyle hem de onu ele geçirmek isteyen zengin ve hasta sanayici De la Guardia ile acımasız yeğeni Angel'la mücadele ederken bulur.

Del Toro, bu filmde daha sonraki çalışmalarının ayırt edici özelliği haline gelecek temaları ve görsel estetiği ortaya koyar: antika nesnelerin büyüsü, mekanik ile organik olanın kaynaşması, ölümsüzlük arzusunun trajedisi ve masumiyetin korunması. Federico Luppi, Jesús rolünde izleyiciyi hem sempati duyduğu hem de dehşete düştüğü bir karakter yaratırken, Ron Perlman, Angel rolünde unutulmaz bir kötü adam portresi çizer. Claudio Brook'un canlandırdığı De la Guardia ise hastalıklı bir obsesyonun timsalidir.

Cronos, sadece bir korku veya vampir filmi değil, aynı zamanda tutku, açgözlülük ve insanlık üzerine derinlemesine düşündüren bir dramdır. Del Toro'nun karakteristik gotik atmosferi, pratik efektlerle zenginleştirilmiş görsel anlatımı ve hikayeye yüklediği duygusal derinlik, filmi türün klasikleri arasına sokar. 94 dakikalık bu süre, izleyiciyi sıra dışı ve dokunaklı bir yolculuğa çıkarır. Eğer özgün, düşündürücü ve görsel olarak çarpıcı bir sinema deneyimi arıyorsanız, Cronos izlemeniz gereken bir film. Del Toro evrenine giriş için mükemmel bir başlangıç noktasıdır.