Luis Buñuel'in 1961 yapımı 'Viridiana', sinema tarihinin en cesur ve tartışmalı filmlerinden biri olarak kabul edilir. İspanya ve Meksika ortak yapımı olan film, son keşişlik yeminlerini vermek üzere olan genç rahibe Viridiana'nın hikayesini anlatır. Başrahibesinin isteği üzerine, uzun süredir görmediği dul amcası Don Jaime'yi ziyaret etmek için manastırdan ayrılan Viridiana, amcasının malikanesinde beklenmedik ve rahatsız edici bir karşılama ile karşılaşır.

Don Jaime, yeğeninin annesine olan çarpıcı benzerliği karşısında şaşkına döner ve onu malikanede tutmak için tuhaf bir plan geliştirir. Bu plan, Viridiana'nın inançları ve masumiyeti üzerinde derin bir sarsıntı yaratır. Silvia Pinal'ın unutulmaz performansıyla canlandırdığı Viridiana karakteri, katı dini inançları ile insani zaaflar arasında sıkışıp kalır.

Buñuel'in imzasını taşıyan keskin sosyal eleştiri ve sürrealist unsurlar, filmin her sahnesine sinmiştir. Özellikle filmdeki 'Son Akşam Yemeği' sahnesi, dini ikonografinin alaycı bir şekilde yeniden yorumlanışıyla sinema tarihine geçmiştir. Francisco Rabal ve Fernando Rey'in de yer aldığı oyuncu kadrosu, karakterlerin karmaşık psikolojilerini ustalıkla yansıtır.

'Viridiana', dini hipokrisi, sınıf çatışmalarını ve cinsel baskıyı sert bir dille ele alması nedeniyle İspanya'da uzun yıllar yasaklı kalmıştır. Buna rağmen Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü kazanarak uluslararası alanda tanınmıştır. Film, izleyiciyi rahatsız eden ancak düşünmeye zorlayan bir deneyim sunar. İnanç, ahlak ve özgürlük kavramlarına meydan okuyan bu başyapıt, sinema sanatının sınırlarını zorlayan her film severin izlemesi gereken bir klasiktir.