Spike Jonze'un yönettiği ve Maurice Sendak'ın sevilen çocuk kitabından uyarlanan 'Where the Wild Things Are' (Vahşi Şeyler Ülkesi), sadece çocuklara değil, içindeki çocuğu yaşatan yetişkinlere de hitap eden derinlikli bir film. Max Records'un canlandırdığı Max, ailesiyle yaşadığı sorunlar ve yoğun duygularıyla baş etmeye çalışan yalnız bir çocuktur. Bir gece, kostümünü giyip evden kaçar ve hayal gücünün sınırlarında, vahşi yaratıkların yaşadığı gizemli bir adaya ulaşır. Bu yaratıklar, Max'i kendi kralları olarak kabul ederler.

Film, görsel olarak büyüleyici ve son derece yaratıcıdır. Jim Henson'ın Creature Shop'u tarafından tasarlanan pratik efektler ve kuklalar, ekrana inanılmaz bir sıcaklık ve dokunulabilirlik katıyor. Yaratıkların her biri (Carol, KW, Ira, Douglas, Judith ve Alexander) farklı bir kişilik ve duygusal derinlikle seslendirilmiş, Max'in iç dünyasındaki çatışmaların birer yansıması gibidirler. Özellikle James Gandolfini'nin Carol karakterine sesiyle kattığı öfke ve kırılganlık unutulmaz.

'Where the Wild Things Are', basit bir macera filminden çok daha fazlası. Öfke, yalnızlık, ait olma arzusu ve duygularla nasıl başa çıkılacağına dair samimi ve dokunaklı bir portre çiziyor. Max'in adadaki krallığı, aslında gerçek dünyadaki ilişkilerini ve kendi iç karmaşasını anlama çabasıdır. Karen O'nun hazırladığı müzikler, filmin melankolik ve coşkulu ruh halini mükemmel bir şekilde tamamlıyor.

Bu filmi izlemek, izleyiciyi kendi çocukluk anılarına, hayal kırıklıklarına ve saf, kontrol edilemeyen duygulara götürüyor. Hem göz alıcı bir fantazi dünyası sunuyor hem de insan olmanın karmaşıklığını anlatıyor. Ailecek izlenebilecek, ancak her yaştan izleyicinin farklı katmanlardan anlam çıkarabileceği, zamansız ve şiirsel bir başyapıt.